روزهای زندگی ما

جمعه گذشته یعنی 21 آبان رفتیم امامزاده هاشم...من و مامانم و گل دختر و همسرجان...بابا که کربلا بود.داداشم مشهد واسه مسابقه...خواهرم اینا هم گفتن.نمیان.موقع برگشت تا حرکت کردیم پیشنماز اونجا رو که یه روحانی مسن بود دیدیم.همسرجان یهویی گفت بذار ببینم کجا میره که برسونیمش...منم رفتم صندلی عقب کنار مامانم و روحانیه نشست جلو و گفت تا رشت میاد...وقتی حرکت کردیم روحانیه به همسرجان گفت:وقتی داشتم از پله ها پایین میومدم گفتم خدایا تورو به بزرگیت چی میشه یه نفر منو همینجا سوار کنه و برسونه وسیله هام سنگینه...تا اینو گفتم خدا شما رو رسوند مثه فرشته ی نجات...مرغ آمین همینجا بود انگار...با این حرفش رفتم توو فکر...دیدم راست میگه...همین اتفاق توو زندگیه منم افتاده...همسرجان درست وقتی لبه ی پرتگاه بودم،وقتی بین امید و ناامیدی بودم درررست مثه فرشته ی نجات از راه رسید،اومد و همه چیز رو زیر و رو کرد،اومد و زندگیم رو بهشت کرد،اومد مثه یه فرشته ی نجات...درسته گاهی تفاوت سلیقه داریم،گاهی از هم دلخور میشیم واسه چند ساعت اماااا دیوانه وار دوستش دارم و خودشم اینو میدونه...اینو میدونه و هیییچ وقتم از علاقم روزهای زندگی ما...

توو روابط زن و شوهری یه حرفایی خاصه.یه شوخیایی خاصه.یه حرفایی باعث نمیشه دلت بشکنه یا بهت بَربخوره بلکه خنده میاره رو لبات...یه شوخیایی هست در عین لوس بودنش عاشقانه ست

مثلا کل موهامُ دور تا دور سرم بافتم...تا دیده با ذوق و خنده میگه:عاشق دیوونه بازیاتم...مِیمون بازیات....مثه آفریقایی های مهربون

یعنی من داشتم از خنده غش میکردم با این حرفش خخخ

لاحول ولاقوه الا بالله العلی العظیم

روزهای زندگی ما...

اشاره کرد که بیام بشینم کنارش....نشستم سمت راستش...گفت سرت بچسبون به سینه ام روی قلبم...گفتم قلبت که اینور نیست

گفت:هر سمتی که تو باشی،قلبم همونجاست

لاحول ولاقوه الا بالله العلی العظیم

روزهای زندگی ما...